Σάββατο, 21 Μαΐου 2016 12:26

Astor Piazzolla! Ο συνθέτης που πήγε το Tango πέρα από τα όριά του!

 

Ο ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ!

Ο Άστορ Πιατσόλα (στα ισπανικά Ástor Piazzolla) γεννήθηκε την 11 Μαρτίου1921 στο Μαρ ντελ Πλάτα της Αργεντινής και απεβίωσε την 4 Ιουλίου1992 στο Μπουένος Άιρες. Θεωρείται ο πιο σημαντικός συνθέτης του Τάνγκο κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα!

Οι συνθέσεις του έφεραν επανάσταση στο παραδοσιακό Τάνγκο, ενσωματώνοντας σ' αυτό στοιχεία τζαζ και κλασικής μουσικής, και δημιούργησαν το nuevo tango (νέο τάγκο). Ήταν επίσης εξαίρετος μπαντονεονίστας και συχνά ερμήνευε τις συνθέσεις του με διάφορα μουσικά σχήματα. Στην Αργεντινή είναι γνωστός ως "El Gran Ástor" ("Ο Μέγας Άστορ").

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Γεννημένος στην Αργεντινή το 1921 από γονείς μετανάστες από την Ιταλία, ο Πιατσόλα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών του χρόνων με την οικογένειά του στη Νέα Υόρκη. Εκεί έμαθε να μιλά καλά τέσσερις γλώσσες: ισπανικάαγγλικάγαλλικά και ιταλικά. Έμαθε επίσης να παίζει μπαντονεόν, το οποίο τον ανέδειξε γρήγορα σε παιδί-θαύμα. Ενώ ήταν ακόμη νεαρός γνώρισε τον Κάρλος Γκαρδέλ, μια άλλη σπουδαία προσωπικότητα του Αργεντίνικου Τάγκο. Επέστρεψε στην Αργεντινή το 1937, όπου το παραδοσιακό τάγκο βασίλευε ακόμη, και έπαιξε σε νυχτερινά κέντρα με διάφορες άσημες μπάντες. Ο πιανίστας Άρθουρ Ρούμπινσταϊν (Arthur Rubinstein), ο οποίος τότε ζούσε στο Μπουένος Άιρες, τον συμβούλεψε να μαθητεύσει κοντά στον Αργεντινό συνθέτη Αλμπέρτο Χιναστέρα (Alberto Ginastera). Ερχόμενος σε τριβή με παρτιτούρες του Στραβίνσκι, του Μπάρτοκ, του Ραβέλ και άλλων, παράτησε προσωρινά το Τανγκό και καταπιάστηκε με τη σύνθεση της σύγχρονης κλασικής μουσικής.

Με την παρότρυνση του Χιναστέρα, το 1953 ο Πιατσόλα συμμετείχε σε διαγωνισμό σύνθεσης με τη "Συμφωνία του Μπουένος Άιρες" και κέρδισε υποτροφία από τη Γαλλική κυβέρνηση για να μαθητεύσει στο Παρίσι κοντά στη Γαλλίδα συνθέτρια και μαέστρο Νάντια Μπουλανζέ (Nadia Boulanger).

ΠΩΣ Η ΝΑΝΤΙΑ ΜΠΟΥΛΑΝΖΕ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ASTOR PIAZZOLLA ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ!

Η διορατική Γαλλίδα συνθέτρια και μαέστρος Νάντια Μπουλανζέ (Nadia Boulanger), άλλαξε τη ζωή του του μεγάλου συνθέτη Astor Piazzolla μέσα σε μία μέρα! 
Το διηγείται ο ίδιος ο Πιατσόλα:
Όταν τη συνάντησα της έδειξα συμφωνίες και σονάτες μου με το κιλό. Άρχισε να τις διαβάζει και ξαφνικά είπε το εξής φρικτό: ‘Είναι πολύ καλογραμμένα.’ Και σταμάτησε, βάζοντας μια μεγάλη τελεία, τεράστια σαν μπάλα ποδοσφαίρου. Μετά από λίγο είπε: “Εδώ είσαι σαν τον Στραβίνσκι, σαν τον Μπάρτοκ, σαν τον Ραβέλ, αλλά ξέρεις τι; Δεν βρίσκω τον Πιατσόλα εδώ πέρα.” Κι άρχισε να διερευνά την προσωπική μου ζωή: τι έκανα, τι έπαιζα και τι δεν έπαιζα, αν ήμουν εργένης ή με κάποιον, ήταν σαν πράκτορας του FBI! Και της είπα με ντροπή ότι ήμουν μουσικός του Τανγκό. Στο τέλος της είπα, “Παίζω σε ‘νυχτερινό κέντρο.’” Δεν ήθελα να πω “καμπαρέ.” Κι εκείνη απάντησε, “Νυχτερινό κέντρο, ναι, δηλαδή καμπαρέ, δεν είναι;” “Ναι,” απάντησα, και σκέφτηκα, “Θα τη χτυπήσω αυτή τη γυναίκα μ' ένα ραδιόφωνο στο κεφάλι...” Δεν ήταν εύκολο να της πει ψέματα κάποιος.
Συνέχισε να ρωτάει: “Λες ότι δεν είσαι πιανίστας. Τι όργανο παίζεις τότε;” Και δεν ήθελα να της πω ότι έπαιζα μπαντονεόν γιατί σκέφτηκα ότι “Θα με ρίξει κάτω από τον τέταρτο όροφο”. Τελικά ομολόγησα και μου ζήτησε να της παίξω λίγα μέτρα από κάποιο δικό μου Τανγκό. Άνοιξε ξαφνικά τα μάτια, μου άρπαξε το χέρι και είπε: “Βρε χαζέ, αυτός είναι ο Πιατσόλα”. Υστερα πήρα όλη τη μουσική που είχα συνθέσει, δέκα χρόνια της ζωής μου, και την έστειλα στον διάολο μέσα σε δύο δευτερόλεπτα.
Ο Πιατσόλα γύρισε από τη Νέα Υόρκη στην Αργεντινή το 1955, σχημάτισε το "Οκτέτο Μπουένος Άιρες" για να παίζει Τάνγκο... και δεν κοίταξε ποτέ ξανά πίσω!

Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ ΤΟΥ

Εισάγοντας τη νέα του προσέγγιση στο Τάνγκο (nuevo tango), έγινε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στη χώρα του, τόσο μουσικά όσο και πολιτικά. Το Αργεντίνικο ρητό" στην Αργεντινή όλα μπορούν να αλλάξουν — εκτός από το Τάνγκο" δείχνει λίγο την αντίσταση που συνάντησε ο Πιατσόλα στην πατρίδα του. Όμως η μουσική του έτυχε αποδοχής στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, και τις διασκευές του Τάνγκο υποδέχθηκαν με χαρά κάποια φιλελεύθερα τμήματα της Αργεντίνικης κοινωνίας, τα οποία προωθούσαν πολιτικές αλλαγές, παράλληλα με τη μουσική του επανάσταση.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Αργεντίνικου στρατού από το 1976 μέχρι το 1983, ο Πιατσόλα έζησε στην Ιταλία, αλλά επέστρεψε αρκετές φορές στην Αργεντινή, ηχογράφησε εκεί, και τουλάχιστον σε μία περίπτωση γευμάτισε με τον δικτάτορα Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα. Όμως η σχέση του με τον δικτάτορα πρέπει να ήταν όχι και τόσο φιλική, όπως περιγράφεται στο βιβλίο Astor Piazzolla, A manera de Memorias: 

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΟΡΧΕ ΒΙΔΕΛΑ

Ε: Έναν χρόνο πριν από το θέμα Los Largartos πήγατε στο σπίτι του Βιδέλα και γευματίσατε μαζί του, γιατί αποδεκτήκατε την πρόσκληση;
A: Τι πρόσκληση, αλήθεια! Στείλανε δυο τύπους με μαύρα κοστούμια και μια επιστολή που πάνω έγραφε το όνομά μου η οποία έλεγε ότι ο Βιδέλα με περίμενε κάποια συγκεκριμένη μέρα σε κάποιον συγκεκριμένο τόπο. Κάπου έχω ένα βιβλίο, με φωτογραφίες όλων των καλεσμένων: Ελάδια ΜπλάκεςΝτανιέλ ΤινάιρεΌλγα Φέρι, ο συνθέτης Χουάν Κάρλος Ταουριέγιο, ήταν ζωγράφοι, ηθοποιοί.
Astor Piazzolla, A manera de Memorias, Libros Perfil 1998, ISBN 950-08-0920-6, σ. 85

 

ΟΤΑΝ Ο CARLOS GARDEL ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΟΝ ASTOR

Το 1934 ο Carlos Gardel έφτασε στη Νέα Υόρκη, για τα γυρίσματα της ταινίας "El día que me quieras" και η μοίρα το έφερε να συναντήσει ένα 13χρονο αγόρι που ονομάζονταν Astor, ήταν από την Αργεντινή και έπαιζε μπαντονεόν. Αυτό το αγόρι ήταν ο Astor Piazzola που έμελλε να γίνει ό πιο σημαντικός συνθέτης Τάνγκο κατά το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα!

 

 

ΜΟΥΣΙΚΗ

Το Nuevo Tango του Πιατσόλα ξεχώριζε από το παραδοσιακό Τάνγκο λόγω της ενσωμάτωσης στοιχείων τζαζ, της χρήσης περίπλοκων συγχορδιών και διαφωνιών, της χρήσης αντίστιξης, και των μακρών συνθετικών μορφών. Ο Πιατσόλα εισήγαγε επίσης μουσικά όργανα που δεν χρησιμοποιούνταν στο παραδοσιακό τάνγκο, όπως το φλάουτο, το σαξόφωνο, την ηλεκτρική κιθάρα, ηλεκτρονικά όργανα, το βιμπράφωνο, και ντραμς.

Ο Πιατσόλα έπαιξε με διάφορα σχήματα: με την Ορχήστρα Anibal Troilo (1939), με την ορχήστρα του Francisco Fiorentino 1944,  το "Οκτέτο Μπουένος Άιρες" (1955), το "Πρώτο Κιντέτο" (1960), το "Νονέτο" (1971), το "Δεύτερο Κιντέτο" (1978) και το "Σεστέτο" (1989). Εκτός από τις πρωτότυπες συνθέσεις και διασκευές που παρείχε, ήταν ο μαέστρος και μπαντονεονίστας σε όλα τα σχήματα. Ηχογράφησε επίσης τον δίσκο Summit με τον βαρύτονο σαξοφωνίστα Τζέρι Μάλιγκαν.

Ανάμεσα στις πάμπολλες συνθέσεις του περιλαμβάνονται ορχηστρικά έργα όπως το "Concierto para Bandoneón, Orquesta, Cuerdas y Percusión", το "Doble-Concierto para Bandoneón y Guitarra", το "Tres Tangos Sinfónicos" και το "Concierto de Nácar para 9 Tanguistas y Orquesta", κομμάτια για σόλο κλασική κιθάρα—τα "Cinco Piezas", καθώς και μουσική για τραγούδια τα οποία είναι ακόμη πολύ γνωστά στη χώρα του, όπως το "Balada para un loco" (Μπαλάντα για έναν τρελό) και το "Adiós Nonino" (αφιερωμένο στον πατέρα του) το οποίο ηχογράφησε πολλές φορές με διάφορους μουσικούς και διάφορα σχήματα. Οι βιογράφοι υπολογίζουν ότι ο Πιατσόλα συνέθεσε γύρω στις 3.000 κομμάτια, από τα οποία ηχογράφησε περίπου τα 500.

Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ

Ο Πιατσόλα γεννήθηκε στην Mar del Plata, Αργεντινή, το 1921, το μoναδικό παιδί της οικογένειας Ιταλών μεταναστών, του Vicente "Nonino" Piazzolla και της Asunta Manetti. Ο πατρικός παππούς του ήταν ένας ναύτης και ψαράς που ονομάζονταν Πιατσόλα και είχαν μεταναστεύσει στην Mar del Plata από το Trani, ένα λιμάνι στη νοτιοανατολική ιταλική περιφέρεια της Απουλίας, στο τέλος του 19ου αιώνα. Η μητέρα του ήταν η κόρη δύο Ιταλών μεταναστών από Lucca της Τοσκάνης. Το 1925 ο Astor Piazzolla μετακόμισε με την οικογένειά του στο Greenwich Village της Νέας Υόρκης, η οποία εκείνη την εποχή ήταν μια βίαιη γειτονιά που κατοικούνταν από ένα ασταθές μείγμα γκάνγκστερ. Οι γονείς του ως μετανάστες εργάζονταν σκληρά πολλές ώρες και ο Piazzolla σύντομα έμαθε να φροντίζει τον εαυτό του στους δρόμους και σε έκτακτες καταστάσεις. Στο σπίτι άκουγε τα αρχεία του πατέρα του από τις ορχήστρες Τάνγκο του Carlos Gardel και του Julio de Caro, και είχε επίσης έρθει σε επαφή με τζαζ και κλασική μουσική, συμπεριλαμβανομένων των Bach, από μικρή ηλικία. Ξεκίνησε να παίζει το μπαντονεόν, αφού ο πατέρας του, εντόπισε ένα σε ένα πιόνι κατάστημα της Νέας Υόρκης το 1929.

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ GARLOS GARDEL ΚΑΙ Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ (1934)

Μετά την επιστροφή τους στην πόλη της Νέας Υόρκης από μια σύντομη επίσκεψη στο Μαρ ντελ Πλάτα, το 1930, η οικογένεια πήγε να ζήσει στη συνοικία Little Italy στο κάτω Μανχάταν, και το 1932 ο Πιατσόλα συνέθεσε το πρώτο του Τάνγκο La Catinga. Το επόμενο έτος ο Piazzolla πήρε μαθήματα μουσικής από την Ουγγαρέζα κλασική πιανίστα Bela Wilda, μαθήτρια του Ραχμάνινοφ, η οποία τον δίδαξε να παίζει Bach στο μπαντονεόν του. Το 1934 γνώρισε τον Κάρλος Gardel, και έπαιξε έναν ρόλο cameo ως ένα νεαρό αγόρι (ήταν 13 χρονών) που μοίραζε εφημερίδες στην ταινία του "El día que me quieras". Ο Gardel κάλεσε τον Πιατσόλα για να τον ενσωματώσει στην τρέχουσα περιοδεία του. Προς μεγάλη απογοήτευση του Πιατσόλα, ο πατέρας του αποφάσισε ότι δεν ήταν αρκετά μεγάλος για να πάει μαζί του. Αυτή η πρώιμη απογοήτευσή του να μην του επιτραπεί να ενταχθεί στην περιοδεία του Carlos Gardel, αποδείχθηκε να είναι μια ευλογία στη μεταμφίεσή του, αφού ήταν που σε αυτή την περιοδεία του ο Gardel και ολόκληρη η ορχήστρα του σκοτώθηκαν σε αεροπορικό δυστύχημα το 1935 στην Κολομβία. Το 1936, επέστρεψε με την οικογένειά του στη Mar del Plata, όπου άρχισε να παίζει σε μια ποικιλία από ορχήστρες Τάνγκο και γύρω από αυτό το διάστημα ανακάλυψε τη μουσική του σεξτέτο Elvino Vardaro για το ραδιόφωνο. Η νέα ερμηνεία του Τάνγκο Vardaro έκανε μεγάλη εντύπωση στον Piazzolla και χρόνια αργότερα θα γίνει ο βιολιστής Πιατσόλα στο έργο του Orquesta de Cuerdas και του πρώτου Quintet.

ΕΚΠΛΗΡΩΘΗΚΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΕΙ ΣΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ANIBAL TROILO (1939)

Εμπνευσμένος από το στυλ Vardaro του Tango, και ακόμα μόνο 17 ετών, ο Πιατσόλα μετακόμισε στο Μπουένος Άιρες το 1938, όπου, την επόμενη χρονιά, εκπληρώθηκε ένα όνειρό του, όταν εντάχθηκε στην ορχήστρα του μπαντονεονίστα Anibal Troilo, η οποία θα γίνει μία από τίς μεγαλύτερες Τάνγκο ορχήστρες της εποχής εκείνης. Ο Πιατσόλα εργαζόταν ως προσωρινός αντικαταστάτης για Toto Rodríguez ο οποίος ήταν άρρωστος, αλλά όταν ο Rodríguez επέστρεψε στην εργασία του ο Troilo αποφάσισε να διατηρήσει τον Piazzolla ως τέταρτο μπαντονεονίστα. Εκτός από το παιχνίδι του μπαντονεόν, ο Πιατσόλα έγινε επίσης ενορχηστρωτής της ορχήστρας Troilo και θα παίξει κατά καιρούς πιάνο γι 'αυτόν. Μέχρι το 1941 είχε κερδίσει ένα καλό μισθό, αρκετό για να πληρώσει για τα μαθήματα μουσικής με τον Alberto Ginastera, έναν επιφανή Αργεντινό συνθέτη κλασικής μουσικής. Ήταν ο πιανίστας Άρθουρ Ρουμπινστάιν, στη συνέχεια, που ζούσε στο Μπουένος Άιρες, ο οποίος τον είχε συμβουλέψει να μελετήσει με τον Ginastera και να ψάξει σε δεκάδες έργα των Στραβίνσκι, Μπάρτοκ, Ραβέλ και άλλων. Ο Piazzolla ξεκινούσε νωρίς κάθε πρωί για να παρακολουθεί τις πρόβες της ορχήστρας Teatro Colón, ενώ συνέχιζε ένα εξαντλητικό πρόγραμμα επιδόσεων στα κλαμπ Τανγκό το βράδυ. Στα πέντε χρόνια των σπουδών του με τον Ginastera κυριάρχησε η ενορχήστρωση, που αργότερα θεωρήθηκε ότι ήταν ένα από τα δυνατά σημεία του. Το 1943 ξεκίνησε μαθήματα πιάνου με την Αργεντινή κλασική πιανίστα Raúl Spivak, τα οποία συνεχίστηκαν για τα επόμενα πέντε χρόνια, και έγραψε το πρώτο κλασικό έργο του Preludio Νο 1 για βιολί και πιάνο και σουίτα για έγχορδα και Harps. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο Dede Wolff, μία καλλιτέχνη, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τη Diana και τον Daniel.

 

ΕΝΤΑΣΣΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ FRANCISCO FIORENTINO (1944)

Καθώς ο χρόνος περνούσε από τον Anibal Troilo άρχισαν να φοβούνται ότι οι προηγμένες μουσικές ιδέες του Πιατσόλα θα μπορούσαν να υπονομεύσουν το στυλ της ορχήστρας του και να το καταστήσουν λιγότερο ελκυστικό για τους χορευτές του Tango. Οι εντάσεις αυτές κράτησαν μέχρι το 1944, οπότε ο Πιατσόλα ανακοίνωσε την πρόθεσή του να φύγει από Troilo και να ενταχθεί στην ορχήστρα του Francisco Fiorentino. Ο Πιατσόλα διεύθυνε την ορχήστρα του Fiorentino μέχρι το 1946 και έκανε πολλές ηχογραφήσεις με τον ίδιο, συμπεριλαμβανομένvn των δύο πρώτων instrumental Τανγκό του, La Chiflada και Color De Rosa.

 

 

ORQUESTA TIPICA (1946)

Το 1946 ο Piazzolla σχηματίζει την Orquesta Tipica, η οποία, αν και έχει ένα παρόμοιο σχηματισμό με άλλες ορχήστρες Tάνγκο της εποχής, του έδωσε την πρώτη ευκαιρία να πειραματιστεί με τη δική του προσέγγιση για την ενορχήστρωση και τη μουσική του περιεχομένου του Tάνγκο. Την ίδια χρονιά συνέθεσε το El Desbande, το οποίο θεωρείται ότι είναι το πρώτο επίσημο Τανγκό του, και στη συνέχεια άρχισε να συνθέσει παρτιτούρες για ταινίες, ξεκινώντας με Con los Mismos Colores το 1949 και Bólidos de Acero το 1950, δύο ταινίες σε σκηνοθεσία Carlos Torres Ρίος.

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΤΟ 1950

Αφού διαλυθεί η πρώτη ορχήστρα του το 1950 σχεδόν εγκαταλείπει το Tango συνολικά, και ο ίδιος συνέχισε να μελετά Μπάρτοκ και Στραβίνσκι και διεύθυνε την ορχήστρα με Hermann Scherchen. Πέρασε πολύ χρόνος ακούγοντας τζαζ και ψάχνοντας για ένα μουσικό ύφος της δικής του μουσικής πέρα ​​από τα βασίλεια του Tango. Αποφάσισε να ρίξει το μπαντονεόν και να αφοσιωθεί στο γράψιμο και στη μελέτη της μουσικής. Μεταξύ 1950 και 1954 συνέθεσε μια σειρά από έργα και άρχισε να αναπτύσσει το μοναδικό του στυλ: Lucirse Para, Tanguango, Prepárense, Contrabajeando, Triunfal και Lo que vendrá.

ΥΠΟΤΡΟΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Στην προτροπή του Ginastera, ο Πιατσόλα εισήλθε στην κλασική σύνθεση του Μπουένος Άιρες με τη Συμφωνία σε τρεις κινήσεις, για το βραβείο Fabian Sevitzky στις 16 Αυγούστου, 1953. Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στη Νομική Σχολή στο Μπουένος Άιρες με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας Del Estado, υπό τη διεύθυνση του Fabian Sevitzky. Στο τέλος της συναυλίας μια μάχη ξέσπασε από ορισμένα μέλη του ακροατηρίου που προσβλήθηκαν από τη συμπερίληψη των δύο μπαντονεόν σε μία παραδοσιακή συμφωνική ορχήστρα. Παρά τάυτα ο Πιατσόλα κέρδισε μια υποτροφία από τη Γαλλική κυβέρνηση για σπουδές στο Παρίσι, με τη θρυλική Γαλλίδα δάσκαλο και συνθέτη Nadia Boulanger, στο ωδείο Fontainebleau.

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗ ΝΑΝΤΙΑ ΜΠΟΥΛΑΝΖΕ

Το 1954 ο ίδιος και η σύζυγός του άφησαν τα δύο παιδιά τους (Diana ηλικίας 11 και Daniel ηλικίας 10) πίσω με τους γονείς του,Πιατσόλα και ταξίδεψαν στο Παρίσι. Σε αυτό το στάδιο της ζωή του ο Πιατσόλα ήταν κουρασμένος με το Tango και στην αρχή, προσπάθησε να κρύψει το παρελθόν του Tanguero και τις συνθέσεις με τον μπαντονεόν του από τη Boulanger, νομίζοντας ότι το πεπρωμένο του βρισκόταν στην κλασική μουσική. Με τον τρόπο εισαγωγής στο έργο του, ο Πιατσόλα της έπαιξε μια σειρά από κλασικά εμπνευσμένες συνθέσεις του, αλλά δεν ήταν μέχρι που τελικά έπαιξε του τάνγκο Triunfal ότι τον συνεχάρη αμέσως και τον ενθάρρυνε να συνεχίσει την καριέρα του στο Tango, αναγνωρίζοντας ότι αυτό ήταν το αληθινό μουσικό του ταλέντο. Αυτή ήταν μια ιστορική συνάντηση και ένα σταυροδρόμι στην καριέρα του Πιατσόλα.

ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΕΓΧΟΡΔΩΝ ΤΗΣ ΟΠΕΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ

Κατά τη διάρκεια του χρόνου του με Boulanger σπούδασε κλασική σύνθεση συμπεριλαμβανομένων αντίστιξη, που ήταν να παίξει καθοριστικό ρόλο στις μετέπειτα συνθέσεις του για το τάνγκο. Πριν από την αναχώρησή του από το Παρίσι, άκουσε, και ήταν βαθιά εντυπωσιασμένος από την οκτάδα της Αμερικανίδας σαξοφωνίστα Gerry Mulligan, η οποία ήταν για να του δώσει την ιδέα της δημιουργίας δικής του οκτάδας κατά την επιστροφή του στο Μπουένος Άιρες. Τότε ο ίδιος συνέθεσε και ηχογράφησε μια σειρά από Τανγκό με την Ορχήστρα Εγχόρδων της Όπερας του Παρισιού και άρχισε να παίζει το μπαντονεόν, ενώ στέκεται επάνω, βάζοντας το δεξί του πόδι σε μια καρέκλα και τις φυσούνες του οργάνου σε όλόκληρο το δεξιό μηρό του. Μέχρι εκείνη τη στιγμή bandoneónists έπαιξαν καθισμένοι κάτω.

Η ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΤΑΝΓΚΟ

Με την επιστροφή του ο Πιατσόλα στην Αργεντινή, σχηματίζει την Orquesta de Cuerdas (Ορχήστρα Εγχόρδων), στην οποία συμμετέχει η τραγουδίστρια Jorge Sobral, και το Octeto του Μπουένος Άιρες το 1955. Με δύο μπαντονεόν (Piazzolla και Leopoldo Federico), δύο βιολιά (Enrique Mario Francini και Hugo Baralis ), κοντραμπάσο (Juan Vasallo), τσέλο (José Bragato), πιάνο (Atilio Stampone), και μια ηλεκτρική κιθάρα (Horacio Malvicino), το Octeto του έσπασε αποτελεσματικά το καλούπι της παραδοσιακής τυπικής ορχήστρας και δημιούργησε ένα νέο ήχο παρόμοιο με μουσική δωματίου, χωρίς τραγουδιστές και με jazz αυτοσχεδιασμούς. Αυτό επρόκειτο να είναι ένα σημείο καμπής στην καριέρα του και ένα ορόσημο στην ιστορία του Tango. Η νέα προσέγγιση του Πιατσόλα με το Tango (nuevo tango) τον έκανε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα στην πατρίδα του, τόσο μουσικά όσο και πολιτικά. Ωστόσο, η μουσική του κέρδισε την αποδοχή στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, και η αναμόρφωση του Τανγκό αγκαλιάστηκε από ορισμένους φιλελεύθερους της κοινωνίας της Αργεντινής, οι οποίοι πίεζαν και για πολιτικές αλλαγές παράλληλα με τη μουσική του επανάσταση.

 

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΣΤΟ ΠΟΥΕΡΤΟ ΡΙΚΟ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΣΙΚΑΓΟ ΚΑΙ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ

Περιοδεύει με Σαν Χουάν στο Πουέρτο Ρίκο με την "Compania Argentina Tangolandia". Ο Πιατσόλα υπηρετούσε ως μουσικός διευθυντής. Η περιοδεία τους συνεχίστηκε στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο και στη συνέχεια την Ουάσιγκτον. 

ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ADIOS NONINO ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ

Το 1958 διέλυσε τόσο την Octeto όσο και την Ορχήστρα Εγχόρδων και επέστρεψε στη Νέα Υόρκη με την οικογένειά του, όπου αγωνίστηκε για να κάνει τα προς το ζην ως μουσικός και ενορχηστρωτής. σχηματίζοντας εν συντομία τη δική του ομάδα, τους Jazz Tango Quintet, με τους οποίους έκανε μόλις δύο ηχογραφήσεις. Οι προσπάθειές του να συνδυάσει τη τζαζ με το Τάνγκο δεν ήταν επιτυχείς. Έλαβε την είδηση του θανάτου του πατέρα του, τον Οκτώβριο του 1959 όταν εμφανιζόταν με τον Juan Carlos και τη Maria Nieves στο Πουέρτο Ρίκο και με την επιστροφή του στην πόλη της Νέας Υόρκης, λίγες μέρες αργότερα, ζήτησε να μείνει μόνος στο διαμέρισμά του και σε λιγότερο από μία ώρα έγραψε το περίφημο Τανγκό του Adios Nonino, ως φόρο τιμής στον πατέρα του.

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟ EL TANGO (1965)

Με την επιστροφή στο Μπουένος Άιρες αργότερα εκείνο το έτος έβαλε τα θεμελια για την πρώτη, και ίσως την πιο διάσημη, από quintets του. Η πρώτη quinteto, αρχικά απαρτίζεται από μπαντονεόν (Piazzolla), πιάνο (Jaime Gosis), βιολί (Simón Bajour), ηλεκτρική κιθάρα ( Horacio Malvicino) και κοντραμπάσο (Kicho Díaz). Από τα πολλά σύνολα που ο Piazzolla σχημάτισε κατά τη διάρκεια της καριέρας του ήταν η δημιουργία αυτής της Quintet που εκφράζει καλύτερα την προσέγγισή του στο Tango. Το 1965 κυκλοφόρησε το El Tango, ένα άλμπουμ για το οποίο συνεργάστηκε με τον Αργεντινό ποιητή Χόρχε Λουίς Μπόρχες. Στην καταγραφή συμμετείχε και η τραγουδίστρια Edmundo Rivero και Luis Medina Castro απαγγέλλοντας κείμενα.

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ HORACIO FERRER (1967)

Το 1967 υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τον ποιητή Horacio Ferrer, με τον οποίο συνέθεσε την οπερέτα María de Buenos Aires, με στίχους από Ferrer. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε τον Μάιο του 1968 με την τραγουδίστρια Amelita Baltar σε πρωταγωνιστικό ρόλο και εισήγαγε ένα νέο στυλ του Tango, Tango Canción (Song Tango). Σύντομα μετά από αυτό άρχισε μια σχέση με τη Baltar. Το επόμενο έτος έγραψε Balada Para un Loco με στίχους από Ferrer, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Πρώτο Ιβηροαμερικανικό Φεστιβάλ Μουσικής με Amelita Baltar και Piazzolla με τον ίδιο στη διεύθυνση της ορχήστρας. Στον Πιατσόλα απονεμήθηκε το δεύτερο βραβείο και η σύνθεση θα αποδειχθεί να είναι η πρώτη λαϊκή επιτυχία του.

 

ΤΟ 1970 ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Το 1970 ο Piazzolla επέστρεψε στο Παρίσι, όπου με τον Ferrer έγραψε το ορατόριο El pueblo joven αργότερα έκανε πρεμιέρα στο Saarbrücken της Γερμανίας το 1971. Στις 19 Μαΐου, 1970 έδωσε μια συναυλία με quinteto του στο Teatro Regina στο Μπουένος Άιρες στην οποίο έκανε πρεμιέρα με τη σύνθεσή του Cuatro Estaciones Porteñas.

Με την επιστροφή του στο Μπουένος Άιρες ίδρυσε του Conjunto 9 (γνωστή και ως nonet), ένας σχήμα μουσικής δωματίου, η οποία ήταν μια πραγματοποίηση ενός ονείρου για τον Piazzolla και για την οποία συνέθεσε μερικά από τα πιο εξελιγμένα κομμάτια της μουσικής του. Τώρα βάζει στην άκρη την πρώτη του quinteto και έκανε αρκετές ηχογραφήσεις με το νέο συγκρότημά του στην Ιταλία. Μέσα σε ένα χρόνο η Conjunto 9 είχε οικονομικά προβλήματα, διαλύθηκε και το 1972 συμμετείχε στην πρώτη του συναυλία στο Teatro Colón στο Μπουένος Άιρες, με άλλες ορχήστρες Tango.

ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ LIBERTANGO ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ ΤΟ 1974

Μετά από μια περίοδο μεγάλης παραγωγικότητας ως συνθέτης, ο ίδιος υπέστη καρδιακή προσβολή το 1973 και την ίδια χρονιά μετακόμισε στην Ιταλία, όπου άρχισε μια σειρά ηχογραφήσεων οι οποίες θα καλύπτουν μια περίοδο πέντε ετών. Η μουσική εκδότης Aldo Pagani, ένας συνεργάτης στο Curci-Pagani Μουσική, είχε προσφέρει στον Piazzolla συμβόλαιο 15 ετών στη Ρώμη για να καταγράψει οτιδήποτε που θα μπορούσε να γράψει. Το περίφημο άλμπουμ του Libertango καταγράφηκε στο Μιλάνο τον Μάιο του 1974 και αργότερα τον ίδιο χρόνο χωρίζουν με την Amelita Baltar και το Σεπτέμβριο γράφει το λεύκωμα Σύνοδος Κορυφής (Réunion Cumbre) με τον σαξοφωνίστα Gerry Mulligan και μια Ιταλική ορχήστρα, συμπεριλαμβανομένων των μουσικών της τζαζ, όπως ο μπασίστας Pino Presti και ντράμερ Tullio De Piscopo, στο Μιλάνο. Το λεύκωμα περιλαμβάνει τη σύνθεση Aire de Buenos Aires από Mulligan.

ΤΟ 1975 ΙΔΡΥΣΕ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΟΚΤΑΔΑ

Το 1975 ίδρυσε την Ηλεκτρονική οκτάδα, μια οκτάδα που αποτελείται από μπαντονεόν, ηλεκτρικό πιάνο ή / και ακουστικό πιάνο, εκκλησιαστικό όργανο, κιθάρα, ηλεκτρικό μπάσο, τύμπανα, συνθεσάϊζερ και βιολί, η οποία αργότερα αντικαταστάθηκε από ένα φλάουτο ή σαξόφωνο. Αργότερα εκείνο το έτος οι Aníbal Troilo έχασαν τη ζωή τους και ο Piazzolla συνθέτει την Troileana στη μνήμη τους, ένα έργο σε τέσσερα μέρη, που ηχογράφησε με το Conjunto Electrónico. Αυτή τη στιγμή ο Piazzolla ξεκίνησε μια συνεργασία με τον τραγουδιστή Jose A. Trelles, με τον οποίο έκανε μια σειρά ηχογραφήσεων.

ΤΟ 1978 ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΠΟΥ ΔΙΗΡΚΗΣΕ 11 ΧΡΟΝΙΑ

Το 1978 ίδρυσε τη δεύτερη Κουιντέτο του, με την οποία θα περιοδεύσει τον κόσμο για 11 χρόνια, και θα τον κάνει παγκοσμίου φήμης. Επίσης, επέστρεψε στο γράψιμο μουσικής δωματίου και συμφωνικά έργα.

TO 1982 ΗΧΟΓΡΑΦΕΙ ΤΟ OBLIVION ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ENRICO IV

Το 1982 ηχογράφησε το άλμπουμ Oblivion με ορχήστρα στην Ιταλία για την ταινία Enrico IV, σε σκηνοθεσία Marco Bellocchio, και το Μάιο του 1982, στη μέση του πολέμου των Νησιών Φόλκλαντ, έπαιξε σε μία συναυλία στο Teatro Regina, το Μπουένος Άιρες με τη δεύτερη quinteto και τον τραγουδιστή Roberto Goyeneche. Την ίδια χρονιά έγραψε το Le Grand Tango για βιολοντσέλο και πιάνο, αφιερωμένο στην ρωσική βιολοντσελίστα Μστισλάβ Ροστροπόβιτς, που θα έκανε πρεμιέρα μαζί του το 1990 στη Νέα Ορλεάνη.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΙΡΕΣ 1983

Στις 11 Ιουνίου 1983 έδωσε μία από τις καλύτερες συναυλίες της ζωής του, όταν έπαιξε ένα πρόγραμμα της μουσικής του στο Teatro Colón στο Μπουένος Άιρες. Με την ευκαιρία αυτή ανασυντάχθηκε το Conjunto 9 και έπαιξε σόλο με τη Φιλαρμονική του Μπουένος Άιρες, σε σκηνοθεσία Pedro Ignacio Calderón. Το πρόγραμμα περιελάμβανε τρία movement Concierto para bandoneón y orquesta και τρία movement Concierto de Nacar.

ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΖΑΖ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (1984)

Στις 4 Ιουλίου 1984 Piazzolla εμφανίστηκε με quinteto του στο Διεθνές Φεστιβάλ Τζαζ του Μόντρεαλ, το μεγαλύτερο φεστιβάλ τζαζ στον κόσμο, και στις 29 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους εμφανίστηκαν με την ιταλίδα τραγουδίστρια Milva στο Théâtre des Bouffes du Nord, στο Παρίσι. Η συναυλία του στις 15 Οκτωβρίου 1984 στο Teatro Nazionale στο Μιλάνο ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε ως το Αλμπουμ Σουίτα Πούντα Ντελ Έστε. Στο τέλος του ίδιου έτους εμφανίστηκε στο Δυτ. Βερολίνο, και στο θέατρο Vredenburg στην Ουτρέχτη, στην Ολλανδία, όπου VPRO-TV-σκηνοθέτης Theo Uittenbogaard καταγράφει με quinteto Tango Nuevo, και το παιχνίδι, ανάμεσα σε άλλα κομμάτια, μια πολύ συγκινητική στιγμή με Adios Nonino, και φόντο - προς μεγάλη ευχαρίστηση του Πιατσόλα - σε εξαιρετικά μεγάλη μεγέθυνση-σε "ζωντανή προβολή" το παίξιμο με το μπαντονεόν του.

ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ LAURA ESCALADA

Το 1988 έγραψε τη μουσική για την ταινία Sur, και παντρεύτηκε την τραγουδίστρια και τηλεοπτική προσωπικότητα Laura Escalada στις 11 Απριλίου. Τον Μάιο του ίδιου έτους ηχογράφησε το άλμπουμ του La Καμόρα στη Νέα Υόρκη. Κατά τη διάρκεια περιοδείας του στην Ιαπωνία με τη Milva Escalada, έδωσε συναυλία στο Nakano Sun Plaza Hall στο Τόκιο στις 26 Ιουνίου 1988 και την ίδια χρονιά υποβλήθηκε σε εγχείρηση τετραπλού by-pass.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (9 ΙΟΥΝΙΟΥ 1989)

Νωρίς το 1989 ίδρυσε του Sexteto Nuevo Tango, το τελευταίο σύνολό του, με δύο μπαντονεόν, πιάνο, ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο και βιολοντσέλο. Μαζί έδωσε μια συναυλία στο Club Italiano στο Μπουένος Άιρες, τον Απρίλιο, η ηχογράφηση του οποίου εκδόθηκε υπό τον τίτλο "Tres minutos con la realidad". Αργότερα εμφανίστηκε μαζί τους στο Teatro Opera στο Μπουένος Άιρες με την παρουσία του νεοεκλεγέντος Προέδρου της Αργεντινής Κάρλος Μένεμ την Παρασκευή 9 Ιουνίου 1989. Αυτή θα ήταν η τελευταία συναυλία του Πιατσόλα στην Αργεντινή.

ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (3 ΙΟΥΝΙΟΥ 1990)

Ο Πιατσόλα έδωσε την τελευταία συναυλία του στις 3 Ιουνίου 1990 στην Αθήνα. Η συναυλία ηχογραφήθηκε ζωντανά με μαέστρο το Μάνο Χατζιδάκι και την Ορχήστρα των Χρωμάτων (Athens Colors Orchestra). Ήταν η τελευταία ζωντανή/συναυλιακή ηχογράφηση του Πιατσόλα και θεωρείται εξαιρετικής σημασίας. Ένα μήνα αργότερα έπαθε θρόμβωση στο Παρίσι και πέθανε δύο χρόνια αργότερα, όντας σε κώμα, στο Μπουένος Άιρες.

Από τους συνεχιστές του, ο Μαρσέλο Νίσινμαν είναι ο πιο γνωστός αναδιαμορφωτής της μουσικής τάνγκο στη νέα χιλιετία.

 

 

 

Το άρθρο εμπλουτίζεται και βελτιώνεται συνεχώς. Σε αυτή την προσπάθειά μας θα δεχθούμε με χαρά και ευγνωμοσύνη τη συνδρομή σας. Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Tango Argentino y Cultura  •  2016 May 21 / 12:16

Διαβάστηκε 1301 φορές

Πολυμέσα

Adiós Nonino (08:04) Ave Maria (15:18 ) Bíyuya (20:58) Buenos Aires Hora Cero (27:10 ) Chin Chin (32:43 ) El Penultimo (39:11) Escualo (44:44) Fuga Y Misterio (48:07) Oblivion (51:25) Jeanne Y Paul (54:58) Libertango (59:10) Nuevos Aires - Balada para un Loco (01:03:20 )

Facebook - Twitter

Χαρτης - Τοποθεσια

ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ

ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ

Κατηγορίες Προϊόντων

Τρόποι πληρωμής

Επικοινωνία

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ-ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Εξοχών 1, Κοιλάδα Αγίων Αναργύρων, Τ.Κ. 62122, Ελλάδα

Tel +30 23210 22068 Fax +30 23210 27737 Mob. +30 6993 607802

e-mail:biotropo@otenet.gr   url: www.biotropo.gr

ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ

Βιότροπο

Μεγ. Αλεξάνδρου 6Α  Πλατεία Εμπορίου Τ.Κ. 62124  Σέρρες  Ελλάδα

Tel +30 23210 24002 Fax +30 23210 24052  

e-mail: biotropo@otenet.gr

Ζείδωρος

Εξοχών 1 Κοιλάδα Αγίων Αναργύρων Τ.Κ. 62122  Σέρρες  Ελλάδα

Tel. +30 23210 22068  Fax +30 23210 27737

e-mail: info@zeidoros.com